Giderken bıraktığın izlerin peşindeyim,
Ensemde hissediyorum son nefesini.
Gitmeden önce bana borçlusun:
Sıcak bir veda busesi.
Bulabilirsem eğer seni bu şehirde,
Uyanacağım bu rüyadan.
Vanilya kokulu yolları takip edeceğim;
Girdiğim ormanda kaybolmamak adına,
Gözyaşlarımı akıtacağım.
Soğuk dudaklarım hissedecek mi?
Veda ettirmeyen buselerini…
Vakit artık çok gecikince,
Ben bu şehirden gidince;
Aynı doğacak mı güneş?
Gün batacak mı aynı şekilde?
Havada veda buseleri uçuşuyor.
Bir başka şiirime ulaşmak için: Sesimi Duy – Irmak Çelik
[…] Bir başka şiirime ulaşmak için: Veda Busesi – Irmak Çelik […]