Aile tartışmasının tam ortasında bağırışlardan korkmuş bir şekilde duruyordu. Sesler şiddetlenince salonun kapısına doğru kaçtı ama ne konuşulacağını merak ediyor, gidemiyor, dinlemeye devam ediyordu.Kumarbaz arkadaşları tarafından dolandırılmalarının üzerine tartışan ailesini böyle görmek kalbini çok acıtıyordu. Para insanların birbirine bağırmaları için yeterli bir sebep olabilir miydi? Kumbarasını kırıp biriktirdiği azıcık parayı ailesine verse bu kavga bitmez miydi?Küçük yaşına rağmen bağırış seslerine aldırmayıp böyle düşüncelere dalmıştı. Bir anda bağırışların azalmasıyla ürktü ve düşünceleri kayboldu. Tekrar dinlemeye başladı. Artık daha sakinleşmiş bir şekilde fısıldaşarak konuşuyorlardı.
Her şey babasının işten atılmasıyla başlamıştı. Annesinin çalıştığı geçici işlerle geçiniyorlardı. Bu sırada babası boş kaldıkça eski huylarına geri başlıyordu. Borçlarını ödemek için daha büyük borçlar alıyor ve gün geçtikçe daha çok batıyordu. Soyadını bildiği herkese borcu vardı. Bu borçları ödemek için iş arıyor sonra dönüp gene kumar oynuyor, arkadaşlarından komşularından borç alıyordu. Zavallı annesi çalışmaktan yorgun argın sabahleyin eve dönüyordu. Bir senede on yaş yaşlanmıştı.
Dün akşam komşuları Sabahattin Amca ve eşi yemeğe gelmişti. Kırklı yaşlardalardı adam subaydı. Apoletli lacivert bir üniforma giyiyordu. Kendisini çok sevmişlerdi ama o onları pek tanımıyordu. Duyduğu belli belirsiz seslerde babası başka seçenekleri olmadığını Ahmet’in yani kendisinin daha iyi bir geleceği olabileceğini, albayın onlara yardım edeceğini ve büyük bir borçtan kurtulabileceklerini söylüyordu. Annesi bütünüyle perişan bir haldeydi. Ahmet’in neyden bahsettiklerini anlaması çok uzun sürmedi. Koşarak odasına gitti. Kendisini koruyacağını düşünerek kapısını kilitledi. Çok geçmeden harekete geçen ailesi tatlı bir dille adını seslenerek kendisinin yanına gelmesini istediler. Ama Ahmet daha da korkup masasının altına girdi.
Biraz sonra odasının kapısına gelen ailesi onun kaçmış olabileceğini düşünüp gitgide sinirlenmeye başlıyordu. Yazmayı ve boyamayı çok seven Ahmet masasının altında bulduğu kırmızı bir boyama kalemiyle kâğıda alelacele bir şeyler yazmaya başladı. Şiddetli bir şekilde kapıyı çalan ailesine karşı kaçmanın en mantıklısı olduğunu düşündü ve kaçmadan önce kumbarasını yere vurup kırdı, yazdığı notu da yanına bırakıp hızlıca penceresinden dışarıya atladı.Dakikalar sonra kapıyı sertçe kıran babası endişeyle odayı aradı. Tam o sırada babası masanın altında beliren notu ve kırık kumbarayı gördü, ikisi de eğilip masanın altına baktı.Gördükleri manzara bozuk 12 Türk Lirası ve 70 kuruştu yanında yazan not ise şöyle başlıyordu;Aile tartışmasının tam ortasında bağırışlardan korkmuş bir şekilde duruyordu…
Bir diğer öykümü okumak için: Kaçınılmaz Gerçek – Irmak Çelik
