Kırık mihenk taşı,
dayanıyor şah damarıma kadar.
Pürüzsüz ve keskin.
Parıldıyor bembeyaz,
birazdan renk değiştirecek.
Suratıma doğru gülümsüyor:
İnatçı ve arsız.
Nefesime nokta koymaya niyetli,
titretiyor ellerimi.
Bastırıyorum sevişene kadar,
en derinlerimde hissediyorum:
Acılı ve tutkulu.
Bir sıcaklık yaklaşıyor silüetime.
Buz kesmiş vücudundan mı?
Gülümsüyorum.
Uzun kolumu uzatarak sana:
Kurban ve huzurlu.
Bir diğer şiirimi okumak için: Nefes Korkusu – Irmak Çelik
