Beyaz Geceler kitabı Dostoyevski’nin klasiklerindendir. Hatta, “Rus Edebiyatı” denince aklımıza gelen roman yazarlarından olan Dostoyevski’dir. 1848 yılında çıkan kısa öyküsü Beyaz Geceler’in kalbe ve hayal dünyasına dokunan alıntılarını Irmak Çelik, okuyucularıyla paylaşıyor.
Bu makale, ilk olarak Söylenti Dergi’de Ağustos 2020 tarihinde yayımlanmıştır.
Son olarak, satırlarda kendinizi bulmanız dileklerimizle iyi okumalar Söylenti ailesi!
- “Böylesine güzel bir gökyüzü altında gerçekten kötü insanlar, huysuz ve güvenilmez insanlar nasıl var olabilir?” (Sayfa 9)
- “Gülüyor musunuz? Hoş, ben de sizi eğlendirmek için konuşuyorum ya…” (Sayfa 12)
- “Şehirden uzaklaşıp doğanın koynuna atılır atılmaz, kendimi hep mutlu hissederim.” (Sayfa 13)
- “-Aşık mı oldunuz? Kime?
-Hiç kimseye. Bir ideale.” (Sayfa 13) - “-Yalnız ne demek anlıyor musunuz?
-İyi de ne demek yalnız? Yani kimseyi görmüyor musunuz?
-Hayır, hayır, birini görmekse görüyorum, ama yine de yalnızım.” (Sayfa 16) - “Zekâyla güzellik birlikte olunca birbirlerine o kadar yakışıyolardı ki…” (Sayfa 17)
- “Hem her şeyi doğru düşünmemi bekleyemezsiniz. Yüreğim çığlık atmak isterken, nasıl sessiz durabilirim?” (Sayfa 18)
- “Dostluğa hazırım, işte elim…
Ama lütfen bana aşık olmayın!” (Sayfa 19) - “Bir insan duyduğu her hissi, ruhundan kopup gelen her coşkuyu, hatta kardeşçe duyduğu acıma ve şefkat duygularını açıklamaya zorunlu mu?” (Sayfa 22)
- “Bakıyorum hiçbir şey sizi tatmin etmiyor. Neden bu kadar doyumsuzsunuz?” (Sayfa 23)
Son olarak, daha fazla alıntıları Söylenti Dergi’de okuyabilirsiniz! Farklı bir kitabın alıntıları olarak ise: Voltaire – Kandid ya da İyimserlik | 27 Alıntı – Irmak Çelik
Kaynakça
- Dostoyevski, Fyodor. Beyaz Geceler. Çeviren Barış Büktel, Turkuvaz Kitap.
